Rzym – Bazyliki

Dziś słowo „bazylika” oznacza tytuł honorowy przyznawany niektórym kościołom m.in. ze względu na starożytne pochodzenie, intensywność i zasięg duszpasterskiego oddziaływania. Z liturgicznego i prawnego punktu widzenia rozróżnia się bazyliki patriarchalne i bazyliki mniejsze.
Bazylika patriarchalna – nazywana bazyliką większą – bezpośrednio podlega papieżowi. Cechami ją wyróżniającymi są tron i ołtarz papieski, zastrzeżone wyłącznie dla papieża lub upoważnionych przez niego prałatów. Do bazylik większych Rzymu należą: św. Jana na Lateranie, Matki Bożej Większej, św. Piotra na Watykanie, św. Pawła za Murami. Odwiedzenie tych czterech bazylik jest warunkiem uzyskania odpustu w roku jubileuszowym. Otwarta jest w nich tak zwana porta sancta, czyli święte drzwi.

Bazylika św. Piotra – Największa świątynia chrześcijaństwa stanęła nad grobem Św. Piotra, założyciela Kościoła Rzymu i została otwarta w 326 r. Jednakże w epoce renesansu została zburzona, by na jej miejscu powstała nowa bazylika. Budowę obecnie stojącej bazyliki rozpoczęto w roku 1506, według projektu Bramantego. na miejscu wcześniejszej, tysiącletniej bazyliki Konstantyna Wielkiego.   W  roku   1657   Bernini  kończy  budowę,  wznosząc monumentalną kolumnadę.

Bazylika św. Jana na Lateranie, a właściwie św. Janów bo poświęcona jest dwóm świętym – św. Janowi Chrzcicielowi i św. Janowi Ewangeliście. Bazylika była jednym z pierwszych kościołów chrześcijańskich; siedziba kolejnych papieży od roku 313. Panowało tu 161 papieży. Po przeniesieniu siedziby przez Benedykta XI do Perugii, a następnie (podczas pontyfikatu Klemensa V do Awinionu) Lateran został spalony (1308) i ograbiony. Dlatego papież Grzegorz XI wracając z Awinionu przeniósł siedzibę na Watykan.

Bazylika Santa Maria Maggiore (Świętej Maryi Większej) jest położona na wzgórzu Eskwilin (w pobliżu dworca Termini).  Jest największym kościołem rzymskim ze zbudowanych ku czci Najświętszej Maryi Panny (80) i stąd wezwanie Świętej Maryi Większej. W sierpniu 352 roku – zgodnie z legendą papież Liberiusz i rzymianin Jan ujrzeli we śnie Matkę Boską, która powiedziała im, że w miejscu, w którym w środku lata spadnie śnieg (co w Rzymie byłoby ogromną rzadkością), zostanie zbudowany kościół. Tej samej nocy z 4 na 5 sierpnia 352 wzgórze Eskwilin pokrył śnieg. Papież w obecności ludu rzymskiego wytyczył zarys przyszłego kościoła. Stąd nazywana bazyliką „Matki Bożej Śnieżnej”

Bazylika św. Pawła za Murami – Zbudowano ją w miejscu, gdzie wcześniej św. Lucyna pochowała ciało św. Pawła – on sam został ścięty około 3 km od tego miejsca. Zgodnie z legendą, jego głowa trzykrotnie odbiła się od ziemi, z której wytrysnęły trzy źródła wody, dzisiaj to miejsce nazywa się Tre Fontane – trzy Źródła. Nad grobem św. Pawła zbudowana została najpierw niewielka kapliczka  ok. 80 r., która przetrwała do czasu zbudowania bazyliki. Budowę bazyliki rozpoczął Konstantyn I Wielki w roku 324. Jednak właściwe prace budowlane podjęto w roku 386.

21/22 czerwca 2009 – Rzym: Bazyliki

Comments are closed.